نشر آثار

پاسخ به بیانات روحانی دربه همراهره ولایت مولا علی(علیه السلام)! • نشر آثار

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
شنبه ۳ تیر ۱۳۹۶

حسن روحانی روز چهارشنبه در ضیافت افطار اساتید دانشگاه نقل کردان در به همراهب نفی مشروعیت انتصابی امامت ابراز داشت که: «امیرالمؤمنین مبه همراهنی حکومت و مبنای ولایت را نظر آقام و انتخاب آقام می داند». او در ادامه به همراه قرائت بخش کوتاهی از خطبۀ ۹۲ نهج البلاغه که «لِمَن وَلَّیتُموا اَمرَکُم» ادامه داد: «[علی (علیه السلام)] گفت: هرکسی که شماها بروید و برگزینید او را به عنوان ولی خودتان و به عنوان رهبر جامعه من هم اطاعت می کنم، من هم می شنوم و [حکم او را] اجرا می کنم…»
آیت الله جوادی آملی در پاسخ این صحبت های حسن روحانی گفتند: به همراهید دانست که مرز ممتاز تشیع و تسنّن این هست که « #امامت» در فرهنگ امامیه، جزو اصول هست و در مکتب اهل سنّت، از فروع. ما در علم کلام از امامت بحث می کنیم و آنها در علم فقه؛ زیرا شیعه معتقد هست که امامت جانشین «نبوّت» هست و نبوّت، کار خلق نیست، بلکه کار خدهست؛ ازاین رو بحث دربه همراهره آن، بحثی اعتقادی و کلامی هست؛ یعنی «یجب عن الله» که نبی بفرستد و «یجب عن الله» که برای نبی، جانشین معصوم تعیین کند.
به اعتقاد امامیه، چون خدا خالق و پرورش دهنده بشر هست، فقط او می تواند قانونگذار را تعیین کند؛ بنابراین در امامت، نقل کرد از کار خدهست، نه کار خلق، و علمی که از کار خدا بحث می کند، «کلام» هست، نه فقه؛ امّا آنان که به همراه رأی آقام، «امام» می پرورانند و به همراه سقیفه، «ولیّ» می تراشند، امامت را انتخابی می پندارند نه انتصابی. آنان مسئله امامت را از فعل خدا به کار خلق فرومی کشانند و لاجرم، علمی که در این به همراهره بحث می کند، علم «فقه» خواهد بود[شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۲، ص۲۴٫]
گفتنی هست که دشمن پیش از آنکه « فقیه» را از صحنه سیهست بیرون کند، «فقه» را خارج می کند و پیش از آنکه «ولی» را از صحنه سیهست بیرون براند و «ائمّه» را منزوی کند، ولایت و «امامت» را منزوی می کند. بیگانگانِ زیرک گفتند و آشنایان خام، پذیرفتند که امامت، کاری آقامی هست و تعیین آن از آقام نیز برمی آید!
غرض آنکه هیچ گاه امام را قبل از امامت خانه نشین نانجامند، بلکه ابتدا « امامت» و پس از آن «امام» را منزوی انجامند. کسی که می گوید: «منّا أمیرٌ ومنکم أمیرٌ»[بنیان مرصوص امام خمینی(رحمة الله علیه)، ص۲۴۷-۲۴۸٫]، امامت را امری آقامی می داند نه الهی! و وقتی امامت، آقامی انجام گرفت، نصب یا انتخاب آن از سقیفه نیز برمی آید. نخست امامت را از عرش به فرش و از انتصاب به انتخاب آوردند، سپس از نصّ به سقیفه کشاندند و امامت را در سقف سقیفه اسیر انجامند و پس از آن، حضرت علی(علیه السلام) را خانه نشین انجامند.
اینکه در جوامع روایی ما ملاحظه می شود که بخشی از امامت در مسائل اعتقادی شکوفهست و قسمتی دیگر در فقه؛ چنان که امامت، هم در کنار نماز، روزه، زکات، حج و جهاد هست و هم همراه نبوّت، برای آن هست که یک ضلع آن، کار حتمی خدهست (تعیین امام) و ضلع دیگرش کار خلق هست (پذیرش ولایت امام). براین اساس، پذیرش ولایت امام همانند اقامه نماز و گزاردن حج و… بر آقام واجب هست. آنجا که ولایت در کنار نماز آمده هست، دربه همراهره کار خلق هست و وقتی امامت در کنار نبوّت آمده هست، دربه همراهره کار خدهست.
شیعه امامت را، هم در اصول اعتقادی در کنار نبوّت می نگرد و هم در مسائل فروع، همراه نماز و روزه؛ و اگر گفته می شود که چیزی همتای امامت نیست، برای آن هست که امامت شرقاً محدود به اصل و غربه همراهً محدود به فرع هست، امّا نماز و روزه، شمال و جنوب و شرق و غربش محدود به فقه و فرع هست و این امتیاز برجسته تشیع از برادران اهل سنّت هست.[بحارالانوار، ج۸، ص۱۹۷، ح۱۸۶]

بعضی ها بر اساس درکشون و فهمشون همه چیز رو برای شرایط خاصی تفسیر میکنند
قطعا تفسیر و بسط مطالب کار هر شیخی نیست.
تاریخ هم نشان داده که طایفه ای که در کار پلن جامع اتمی ادعایی داشتند در کار خود وامانده اند و از شکست خود نادم نیستند و به آنچه که مدعی بودند نرسیدند و حال از این شاخه به شاخه ای دیگر پریده اند که بلکه سرپوشی بر لجن زار بوجود آمده گذارند.
اما صد حیف که نمیدانند این شاخه به درختی قطور متصل هست

جهت فرج مولا مهدی صاحب الزمان صاحب این مملکت و شجره صلوات